Bij onze ouders was er de Marokkaanse woonkamer. De banken langs de muren, de geborduurde kussens, de tafelblad van gesneden hout, het theezetje dat altijd klaarstond. Een ruimte die we soms alleen voor gasten en speciale gelegenheden gebruikten. Wij woonden in appartementen van 60 vierkante meter in Lyon, Brussel, Rotterdam of Düsseldorf, met een open keuken en een hoekbank. En toch hebben we de behoefte om iets van daar te houden.
Het goede nieuws is dat de ziel van het platteland niet in de hoeveelheid meubels zit. Het zit in enkele materialen, enkele vormen en enkele handelingen. Hieronder zie je hoe je deze in een moderne inrichting kunt integreren zonder zijn woonkamer te veranderen in een restaurantdecoratie.
Marokkaanse, oosterse, Maghrebijnse decoratie: waar hebben we het over?
De Marokkaanse inrichting gebruikt de ambacht van Marokko: zellige, tadelakt, ceder- en thuyahout, leer, dinanderie, berbertapijten. Oosterse inrichting Het is een breder begrip dat het Maghreb, het Midden-Oosten en Turkije omvat: bogen, moucharabiehs, lantaarns, geometrische motieven. In de diaspora worden beide vaak gecombineerd met onze Algerijnse, Tunesische of Marokkaanse roots, en dat is prima zo.
Het gemeenschappelijk punt is een specifieke relatie met het huis. De Koran spreekt over het huis als een plek voor rust:
En Allah heeft voor jullie in jullie huizen een onderkomen gemaakt.
«En Allah heeft van uw huizen een plek van rust gemaakt voor u.»
Coran, sura An-Nahl (16), vers 80 · vertaling van de betekenis
Het Arabische woord, sakan (Wonen), die op dezelfde wortel als sakina, Rust en sereniteit. Een succesvolle woning is eigenlijk die waarin je deze rust vindt.
1. Begin met een eenvoudige basis
Huidige kleuren, neutrale vloer, eenvoudige meubels: dat is de achtergrond. Op deze basis komen drie of vier Marokkaanse of oosterse stukken veel meer naar voren dan in een druk decoratie. Dit is het principe van alles. Moderne islamitische decoratie : weinig voorwerpen, maar die telt.
2. Een Berbertapijt, het stuk dat alles verandert
Een bruin Beni Ouarain met zwarte lijnen, een kleurrijke Azilal, een gebreide kilim: de Berbersche tapijt verwarmt elke kamer. Er is ook boucherouite, Deze tapijt is gemaakt van reststoffen van stoffen en oude kleding. Het is het gerecycleerde tapijt van vandaag de dag, het resultaat van de ingenieuze creativiteit van vrouwen uit het platteland. Als je op zoek bent naar duurzaam interieur, is het moeilijk beter te doen.

3. Hout, voor de warmte
Cèdre de l’Atlas, thuya d’Essaouira, olijfboom: het hout komt overal voor in het Marokkaanse ambacht, van gesneden poorten tot sierkisten. Een plateau, een salontafel of een houten muurdecoratie zijn voldoende om deze warmte te brengen. Hout heeft ook een zeldzaamheid: het veroudert goed, in tegenstelling tot kunststof en goudkleurige afwerkingen die de oude look imiteren.
4. De boog en de nis, de architectuur van het thuisland
De ark komt overal terug in de inrichting, van spiegels tot bedhoofden. In ons geval heeft ze een specifieke betekenis: het is de vorm van de poorten van de medina’s en de mihrab (Muroverdig), de niche die aangeeft in welke richting Mekka zich in de moskeeën bevindt. Het woord komt al in de Koran voor over Maryam, waar het de plaats van haar gebed aangeeft: «Telkens als Zakariyya bij haar in de mihrab kwam, vond hij naast haar voedsel liggen» (soera Al Imran, 3, vers 37). De niche van de moskeeën kreeg deze naam later.
Een kalligrafie in de vorm van een mihrab op een witte muur herstelt deze architectuur zonder werkzaamheden. Het kan ook een gebedskwartier markeren (dat wordt uitgelegd in Onze gids voor het saladegebied).
5. Koper en geslagen metaal, met mate
Een geglazuurd koperen dienblad, een zilverkleurig metalen theepot en een geullijnde kandelaar. Een of twee stukken volstaan. Buiten dat valt het snel over in de sfeer van een theesalon. Kies voor echte artisanale stukken, ook al zijn er minder van: die worden doorgegeven.
6. Gefilterd licht
In de riads komt het licht gefilterd binnen via de moucharabiehs, die op de muren zijn versierd met patronen. Thuis creëert een fotolamp of een kandelaar op de grond die avondlang hetzelfde effect. Dit is ook wat we op zoek zijn naar tijdens de avonden van Ramadan.
7. De geur, het sterkste geheugen
Voor velen van ons is het landschap in eerste instantie een geur: oranjebloesem, wierook, muskus, frisse munt. Het was een dagelijkse gewoonte voor onze moeders en grootmoeders om het huis te parfumeren. Een diffuusor in de voordeur is voldoende om deze herinneringen weer tot leven te brengen zodra je de deur binnenkomt.
8. De theehoek, een ritueel voordat het decoratie is
Een plateau, een theekopje, gekleurde glazen, die permanent op de salontafel of op een onderstel staan. Het is een decoratief object, maar vooral een uitnodiging: bij ons laat je een gast niet vertrekken zonder een kopje thee. De meest juiste oosterse inrichting is die waarin het serveert.
Koop echt ambacht in plaats van bazaarspullen
Veel objecten die als «Marokkaans» of «Oriëntal» worden verkocht, worden in serie geproduceerd, van hars of plastic. Ver weg van ambachtelijke vaardigheden. Voordat u een aankoop doet, bekijk de materialen, de afwerking en de oorsprong. Een echt ambachtsproduct kost wat meer, maar het houdt generaties lang mee.
«Allah houdt ervan dat wanneer een van jullie een taak uitvoert, hij dit met uitmuntendheid doet.»
Hadith die door al-Bayhaqi in Shu’ab al-Iman (4929) werd verhaald en door al-Albani als goed (hasan) werd beoordeeld (Sahih al-Jami’, 1880)
Deze eis van’itqan (Beheersing), goed gedaan is precies wat we zoeken in een object dat we willen bewaren.
De ziel van het thuisland bewaren en doorgeven aan de kinderen
Onze kinderen groeien hier op. Ze gaan de zomer wel eens naar het platteland, misschien minder vaak dan wij. De voorwerpen in huis, een tapijt van de grootmoeder, een bord dat ze meegebracht hebben uit een reis, een woord in het Arabisch op de muur, zijn allemaal stukjes die hen verbinden met hun verhaal. Een succesvolle Marokkaanse of oosterse inrichting is geen vitrine: het is een huis waar je je thuis voelt.




